tag:blogger.com,1999:blog-81755176263113646802012-02-16T10:54:52.538+02:00...δεν έκανα ταξίδια μακρινά ,ταξίδεψε η καρδιά και αυτό μου φτάνει...Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.comBlogger301100tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-26724184534326094802008-12-18T13:15:00.002+02:002008-12-18T13:34:48.484+02:00<div align="left"><em><span style="font-family:georgia;">Αγαπημένε μου,</span></em></div><div align="left"><em> η Ρούλα είμαι και αν νόμιζες πως αν και 27 θα σταμάταγα αυτήν την ιστορία με τα γράμματα,είσαι φανερά γελασμένος...</em></div><div align="left"><em> Φέτος λοιπόν θα σε γυρίσω σε μια παλιά γνώριμη και αγαπημένα μαγική εικόνα...</em></div><div align="left"><em>Χριστούγεννα, ένα μισογεμάτο ποτήρι νερό και ένα γεμάτο γλυκά ψίχουλα απο μελομακάρονο πιατάκι κοντά στο δέντρο,</em><em>φωνές απο το καθιστικό και γέλια στην κρεββατοκάμαρα...</em></div><div align="left"><em>''μαμά,μπαμπά,ήρθε...ήρθε...''</em></div><div align="left"><em>σκισμένα περιτυλίγματα κάτω απο το δέντρο και μια ζεστή αγκαλιά απο την οικογένεια στην κρεββατοκάμαρα,</em></div><div align="left"><em> πρωινός εκκλησιασμός και κους κους για τα δώρα και έπειτα το ζεστό σπίτι της γιαγιάς που ξημέρωβραδιάστηκε στην εκκλησία και όμως όπως κάθε χρόνο τα είχε όλα έτοιμα και ζεστά.Εκεί πάνω τρώμε κοτόσουπα και μπάμπο στις 8 το πρωί και όμως κανείς δεν παραπονιέται που τρώει φαγητό αντί να πιεί καφε...είναι η μαγεία αυτής της γιορτ'ης και του εθίμου που το λαχταρά ο οργανισμός σου...και έιναι όλοι εκέι...όλοι...και γελάνε και πίνουνε κρασί και αγκαλιάζονται και φιλιούνται....μετά έρχεται ο καφές και τα μουχούλια σταλμένα απο την Ξάνθη με αγάπη και μεράκι και επιστρέφουμε πάλι στα καθημερινά μας ωράρια ...ο καφες πρωινός δηλαδή και το μεσημέρι κοψίδια και ψησίδια στην αυλή παρά το κρύο...</em></div><div align="left"><em></em> </div><div align="left"><em> Μαγικές εικόνες και απο εμένα φέτος μια ευχή αντί για δώρο...</em></div><div align="left"><em>Είθε κάθε οικογένεια στην γή να έχει τέτοιες μαγικές στιγμές γεμάτες Αγάπη και ζεστασιά,</em></div><div align="left"><em></em> </div><div align="left"><em>σε φιλώ το Ρουλάκι που πάντα ήξερες.</em></div><div align="left"> </div><div align="justify"><em></em> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-2672418453432609480?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-12997356452849570932008-11-29T21:16:00.002+02:002008-11-29T21:21:49.875+02:00Είχα πολύ μα πάρα πολύ καιρό να γράψω...<br />καλά είμαι...απλά σήμερα είναι Σάββατο και βρέχει έξω και στην καρδιά μου...<br />περνάει ο καιρός...<br />και σήμερα δεν ξέρω γιατί αλλά σε μια στιγμή ένιωσα ξαφνικά μόνη και έκλαιγα...σιωπηλά ή μάλλον τραγουδιστά...<br /><br /><strong><em>''...¨οτι Αγαπώ έιναι δικό σου και το χεις πάρει μακριά..</em></strong><br /><strong><em>φόρεσες τον ήλιο στον λαιμό σου και εδώ δεν ξημερώνει πια...''</em></strong><br /><strong><em></em></strong><br />πέρασε σχεδόν ο πρώτος χρόνος...<br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-1299735645284957093?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-52144277536691685902008-04-03T23:14:00.002+03:002008-04-03T23:26:31.863+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8w4B6ThI/AAAAAAAAAs0/YV98jWrs2nk/s1600-h/100_0087.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185117356358782482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8w4B6ThI/AAAAAAAAAs0/YV98jWrs2nk/s320/100_0087.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8xIB6TiI/AAAAAAAAAs8/eklKcMI2H-4/s1600-h/100_0195.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185117360653749794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8xIB6TiI/AAAAAAAAAs8/eklKcMI2H-4/s320/100_0195.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8xoB6TjI/AAAAAAAAAtE/JrznjgucSyo/s1600-h/100_0218.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185117369243684402" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8xoB6TjI/AAAAAAAAAtE/JrznjgucSyo/s320/100_0218.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8x4B6TkI/AAAAAAAAAtM/qr4bsPz0v1E/s1600-h/100_0255.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185117373538651714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8x4B6TkI/AAAAAAAAAtM/qr4bsPz0v1E/s320/100_0255.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8yIB6TlI/AAAAAAAAAtU/7fpXoG55CfM/s1600-h/100_0302.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185117377833619026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R_U8yIB6TlI/AAAAAAAAAtU/7fpXoG55CfM/s320/100_0302.JPG" border="0" /></a><br /><div><strong><em>''όλη μου η Αγάπη είστε εσείς,η αρχή,το τέλος,όλα εσείς,κρατήστε τα χέρια μου,τα καλοκαίρια μου,για μένα υπήρχατε πάντα εσείς...''</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-5214427753669168590?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-58137691633619223342008-04-01T10:19:00.002+03:002008-04-01T10:29:56.280+03:00<div align="left"><span style="font-family:georgia;">Την καλημέρα μου και καλό μας μήνα, ω σαν Πρωταπριλιάτικο ψέμα και εγώ εδώ να σας γράφω...παρέα με μυξομάντηλα,βήχα και πολύ πολύ ακεφιά χο χο...</span></div><div align="left">Πολύ δουλειά,πολύ πάνε έλα καθημερινά και γενικά όλα πολύ,εκτός απο πολύ φαγητό ένεκεν νηστείας δηλαδή, όλα τα άλλα τα έχω απο πολύ χιχι</div><div align="left">Εικόνες...</div><div align="left">Γνώρισα την Εϋα Ομηρόλη,την αγαπημένη μου συγγραφέα,στην δουλειά και την Ματροκώστα,τον Παπανδρέου,τον Στόκα,κλπ αλλά εγώ εμμένω να επιμένω πως γνώρισα την Ευα Ομηρόλη..</div><div align="left">Απλή, παρανοική θα έλεγα, δυσκολευεται να φέρει σε ίσια γραμμή μια πρόταση αλλά ήταν εκεί μπροστά μου και μιλάγαμε για την Μοιράιδα που μου χάρισε πολλά,για την Σεισάχθεια, την Διοτίμα...όμορφα πράγματα.</div><div align="left">Μου υπέγραψε βιβλίο της που ζήτησα για να το χαρίσω στην κουμπάρα μου την Βίκη που μου έμαθε κάπου το 1999 να διαβάζω Ομηρόλη.Νομίζω της το όφειλα, εμένα το ίδιο μου έκανε ένα βιβλίο της με υπογραφή, αλλά της Βίκης θα της φανεί όνειρο και αυτό με κάνει καλύτερο 'ανθρωπο...</div><div align="left">έτσι λέω.</div><div align="left"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-5813769163361922334?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-32895140015818819312008-02-23T07:43:00.002+02:002008-02-23T08:02:25.113+02:00<span style="font-size:130%;">Πρωινή σήμερα...ρεπάρω επιτέλους,να με δεί το σπίτι μου ,να κάνω δουλειές...</span><br /><span style="font-size:130%;">Ξύπνησα όμορφα και δε θα σου κάνω την χάρη να στραβώσω ο κόσμος να χαλάσει,σήμερα η μέρα μου ανήκει...</span><br /><span style="font-size:130%;">Δακρύζω,φέρνω στην σκέψη μου τον πατέρα μου και βουρκώνω...</span><br /><span style="font-size:130%;">Δείχνω άνετη αλλά δεν είμαι...</span><br /><span style="font-size:130%;">Η απουσία είναι παντού και με τρώει...</span><br /><span style="font-size:130%;">Σε κάθε εικόνα της μέρας μου του αφήνω μια γωνιά και αυτός δεν έρχεται...</span><br /><span style="font-size:130%;">Στο τρένο κάθε μέρα για την δουλειά όταν χαζέυω την θάλασσα τα ίδια λόγια με κυριεύουν:</span><br /><span style="font-size:130%;">''Θάλασσες,μέσα στα μάτια σου θάλασσες..''</span><br /><span style="font-size:130%;">Κρύβομαι πίσω απο το τζάμι η χαζή ...κρύβομαι μη δει η θάλασσα τα δακρυά μου και αδιαφορώ για το πλήθος κόσμου που με κοιτά με απορία...</span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν έχω λόγια και δεν ξέρω και τι να πω άλλωστε...</span><br /><span style="font-size:130%;">''Σε ποιόν να πω αυτά που θα λεγα σε σένα,ούτε στον ίδιο τον εαυτό μου δε μπορω...''</span><br /><span style="font-size:130%;">Είναι νωρίς ακόμα,πολύ νωρίς,θα περάσει με τον καιρό...</span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν το ήξερε μόνο αυτός εκέινη την ημέρα πως θα πέσουν οι αυλαίες,το ήξερα και εγώ...</span><br /><span style="font-size:130%;">στην εξώπορτα και ενώ περίμενα το ταξί να πάω στο αεροδρόμιο, πρώτη μου φορά που ένιωσα πως ήθελα να του πω πως τον Αγαπώ και αναρωτήθηκα αν το ξέρει...</span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν είχα λόγο να το κάνω και όμως συνέχισα να το σκέφτομαι σε όλη την πτήση...</span><br /><span style="font-size:130%;">Σήμερα ξύπνησα όμορφα και έτσι θα λέω...</span><br /><span style="font-size:130%;">Ακόμα και αν κλαίω με λιγμούς στα σκοτεινά γραφοντας σας,ακόμα και αν χαλάστηκα με ηλίθιες σκέψεις άλλων για εμένα το πρωί...</span><br /><span style="font-size:130%;">Κάποια στιγμη θα κάνω και εγω το μπαμ μου και όποιον πάρει ο χάρος που λέμε...</span><br /><span style="font-size:130%;">Στην τελική έχω κάθε δικαίωμα..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-3289514001581881931?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-70096954616496125782008-02-13T20:48:00.005+02:002008-02-13T21:36:29.472+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R7M9SFulLsI/AAAAAAAAAss/fNvsS4KOLXQ/s1600-h/JobSearchNewspaper+(Small).jpg"><em><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166540578508582594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R7M9SFulLsI/AAAAAAAAAss/fNvsS4KOLXQ/s320/JobSearchNewspaper+(Small).jpg" border="0" /></em></a> <em>οκ, λοιπόν θυμάστε πως είμαι ξένη σε ξένο τόπο και άνεργη ή για να το πω καλύτερα "προς αναζήτηση εργασίας"...ή ήμουνα έστω...</em><br /><div align="justify"><em></em></div><div align="justify"><em>το λοιπόν είμαι στην τρίτη ημέρα αξιολόγησης αύριο με ύλη 110 σελίδων σαν ταμείας σε κατάστημα πλαίσιο στην Αθήνα... </em></div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em></em></div><div align="justify"><em>είμαι κατενθουσιασμένη και ας έχω μόλις τελειώσει το διάβασμα στην Κόρινθο παρέα με τον άντρα μου να πίνουμε το αγαπημένο μας ποτάκι δίπλα στα πισί μας και να συζητάμε για διάφορα..ναι Κόρινθο μετά απο αγώνα δρόμου...</em></div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em></em></div><div align="justify"><em>το πρωί ξεκίναγε η εκπαίδευση οπότε και έπρεπε απο Κηφισιά να φτάσω Μεταμόρφωση με το τουτού και την αδερφη παρέα(επίσης υπέυθυνη στο πλαίσιο)με στάσεις εργασίας και βροχή ,πράγματα γνωστά σε Αθηναίους και βάρβαρα για εμέ που είμαι επαρχιωτόπαιδο...</em></div><div align="justify"><em></em></div><div align="justify"><em>τελικά όλα πήγαν καλώς και πέρασα και το τέστ αξιολόγησης και έτσι μας ανακοίνωσε αυτόςο Άγιος-υπεύθυνος εκπαίδευσης πως αύριο (βλέπε σήμερα δεν θα κανουμε εκπαιδυση)οπότε και χαμογέλασα φαρδιά-πλατιά και ως τα ωτία μου και πήρα τηλ τον άντρα μου πως ...</em></div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em>-Έρχομαι...</em></div><div align="justify"><em>-Ααααααααααααααααααααααααααααααααχ,αλήθεια?</em></div><div align="justify"><em></em></div><div align="justify"><em>Αλήθεια ναι αλλά ...</em></div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em>αλλά Μεταμόρφωση -Ν.ιωνία με ένα λεωφορείο μετά πο 5 στενά περπάτημα στην βροχή σε μία πλατεία.</em></div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em>-καλησπέρα χρειάζομαι να πάω σε κοντινό σταθμό του μετρό ή του Ησάπ,δεν είμαι απο εδώ και δε ξέρω απο δρομολόγια και θέλω να πάω Κόρινθο και δε ξέρω αν βολεύει και θέλω να προλάβω να πάω τον 18.27 γιατί μετά έχει απο μια ώρα και θα με πιάσει και η στάση και δε θα ξέρω τι να κάνει...βολεύει????????(ώρα 17.43)</em></div><div align="justify"><em></em> </div>-...ναι...αυτό...βολέυει...Ν.ιωνία(!)<br /><br />κάθομαι και εγώ μούσκεμένη και κουρασμένη και ενθουσιασμένη και λίγο απο όλα και ήρεμη μιας και αφου εκεί κάνει τέρμα το λεωφουφού και η ώρα περνά..<br />σταδιακά αδειάζει και το λεωφουφού και μένει μια κυρία ,θα κατέβει τέρμα σκέφτμαι και λέω ας ρωτήσω και τον αδηγό.<br /><br />-Συγνώμη εχουμε ακόμα πολύ...?<br />-...κοπελίά στραβή είσαι?δεν είδες τον κόσμο που κατέβαινε?και μου έσκασαν εμένα τα λόγια...το κατεβατό που αράδιαζα μουσκεμένη και λαχανιασμένη...<br /><br /><em><span style="font-family:georgia;"><strong>"-καλησπέρα χρειάζομαι να πάω σε κοντινό σταθμό του μετρό ή του Ησάπ,δεν είμαι απο εδώ και δε ξέρω απο δρομολόγια και θέλω να πάω Κόρινθο και δε ξέρω αν βολεύει και θέλω να προλάβω να πάω τον 18.27 γιατί μετά έχει απο μια ώρα και θα με πιάσει και η στάση και δε θα ξέρω τι να κάνει...βολεύει????????"</strong></span></em><br /><em></em><br /><em>κατεβαίνω στην επόμενη στάση, απλά, δίχως βρισίδι παρ όλη την ταλαιπωρία και ρωτάω περαστικούς και τρέχω σαν την χαζή να βρώ Ησάπ...και βρήκα...και ανέβηκα ..και έφτασα στην Νερατζιώτισσα 4 λεπτά πρίν την ώρα αναχώρησης του προαστιακού κι λαχανιασμένη και αφού "έκλεψα"την σειρά μιας κυρίας πλαγίως ζήτησα ένα εισητήριο φοιτητικό για Κόρινθο</em><br /><em>(τα γ... μηχανήματα ήταν πάλι χαλασμένα)</em> <br /><br /><em>-Την Πέμπτη πρωί πάλι....</em><br /><em></em><br /><em>ΣΥΓΝΩΜΗ?</em><br /><br /><em>-κάνουμε στάση εργασίας κυρία μου ,ξεκίνησε πριν μισή ώρα...</em><br /><em>κρατήθηκα...και πήρα τηλ στον άντρα...</em><br /><br /><em>-θα πάρω στα λεωφορεία χαρά μου μην ανησυχείς...</em><br /><em>αλλά και αυτα τζίφος και εκεί που στεκόμουνα στην μέση του Ησάπ ανάμεσα σε 2 πλατφορμες ασκοπα με πήρε πάλι..</em><br /><br /><em>-Αγάπη?είναι ο Βασίλης στα ΤΕΙ έχει μαθημα και σχολαει κατα τις 20.30 τι λές?</em><br /><em>πήρα τον Βασίλη και κανονίσαμε..θα πήγαινα να τον βρω στα ΤΕΙ εξάλλου είχα ώρα όσο θα έγραφε και έτσι έκανα..</em><br /><br /><em>Ησαπ προς Πειραιά κατέβηκα Μοναστη</em><em>ράκι και πήγα Αιγάλαιο και μετα ποδαροδρομο ως τα ΤΕΙ να χαλαρωσω...στην πορεία σκεφτομουναπως ποτε μα ποτε δεν εχασα ωρα απο την ημερα μου για χαζες μετκινησεις στην επαρχεια,πως τα ειχα ολα και πως ποτε δε σπαστηκα για κατι...ολα γινονταν κατα εναν μαγικο τροπο με χαμογελο...</em><br /><em>οπως το χαμογελο 3 ωρες μετα στο σπιτι που εστρωνα να κοιμηθουμε με τον Κωνσταντινο.Το σεντονι γραφει "My home is my castle" και έτσι είναι.</em><br /><em></em><br /><em>Σημερα όλη μέρα διάβασμα και τωρα ποτάκι για χαλάρωση και αυριο πρωι πρωι στις 6 παρα με προαστιακο για να ειμαι εκει εγκαιρα για το τεστ αξιολογησης...και ευχομαι να πιασω το 80%για να επιλεξω εγω καταστημα και να ειμαι στο mall και ας εχει πολυ δουλεια για να μαι ευκολα σπιτι μου καθημερινα...</em><br /><em></em><br /><em>Ναι τελικά όταν θέλεις όλα γινονται...και εγω σκεφτομαι το δικο μας σπιτι ,την δικη μας οικογενεια,το δικο μας καλο και ς μπλέξω και στην κίνηση...το σπίτι μου θα είναι πάντα το κάστρο μου...</em><br /><em></em><br /><em>Καλή μας επιτυχία λοιπόν....</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-7009695461649612578?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-38735570691313941872008-02-07T10:42:00.000+02:002008-02-07T15:59:26.245+02:00<div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164157283115759474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R6rFsChcd3I/AAAAAAAAAsE/cNxTyjo77oE/s320/%CE%96%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7%CF%82+16.1.2008.jpg" border="0" /> Ο Ζιζούλης μας γεννημένος την 16ην Ιανουαρίου αναμένεται να προστεθεί στην οικογένεια αρχές του Μάρτη με πολύ ανυπομονησία...¨οσοι απο εσάς έχετε ήδη κατοικίδια-παιδιά καταλαβαίνετε τον λόγο...<br /><br /><div></div><br /><br /><div>Να μερικές μωρουλινοφωτογραφίες του...</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164157287410726786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R6rFsShcd4I/AAAAAAAAAsM/RMEhqI20Ldw/s320/%CE%96%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82+6.2.2008.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164157291705694098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R6rFsihcd5I/AAAAAAAAAsU/b1r07au93TQ/s320/%CE%96%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82+6.2.2008(2).jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164157330360399778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R6rFuyhcd6I/AAAAAAAAAsc/7Axc6DjVC90/s320/%CE%96%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82+6.2.2008(4).jpg" border="0" />και επειδή σας μπέρδεψα που είναι μικρός και δεν καταλαβαίνεται τι θα γίνει όταν μεγαλώσει σας δείχνω μελλοντιλή εμφάνιση!!!</div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164237087903086514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/R6sORShcd7I/AAAAAAAAAsk/vbPvQSBFOjU/s320/cocker+big.bmp" border="0" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-3873557069131394187?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-37340239017055180752008-02-01T07:39:00.000+02:002008-02-01T07:56:40.170+02:00<span style="font-family:georgia;"><strong>Ο πατέρας μου γεννήθηκε στις 15 Φλεβάρη του 53 χαμογελαστός, κατάξανθος και με δυο σφαίρες ωκεανού για μάτια.Τέταρτο απο πέντε παιδιά,έχασε τον πέμπτο πολύ μικρός και έτσι στα 13 του ακολούθησε την θάλασσα,τον δρόμο της καρδιάς.</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Ταξίδεψε όλο τον κόσμο,γνώρισε ανθρώπους,ερωτευτηκε και τελικά άραξε στο λιμάνι της μητέρας μου κάπου το 1980 στην Αλεξανδρούπολη.Ένα χρόνο μετά ΄ηρθα στον κόσμο τους εγώ,λίγο αργότερα η Τιτία και καμια δωδεκαριά έτη αργότερα το μικρό μας,που της έδωσε και το ονομα του.Η Χριστίνα.</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Ο πατέρας μου ήξερε πολύ καλα 2 πράγματα.Να χαμογελάει και να λέει ευχαριστω.Γι αυτό εξάλλου τον αγαπουσε όλος ο κόσμος και ακομα πιο πολυ εμείς.Σε κάθε γωνιά της ζωής μου ηταν εκει να με κοιταει να πεφτω και να με σηκωνει με χαμογελο,ποτε δε με σταματησε απο το να πεσω,ποτε δε με αφησε ομως να καθομαι εκει στα γονατα και να ποναω.Ηταν παντα εκει.</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Δε μας έλειψε τιποτα,δουλεψε πολυ σκληρα στη ζωη του και ειχαμε παντα χαρα στο σπιτι μας,τοση πολυ που μοιραζαμε και στους γυρω μας,ετσι δεν πρέπει να γινεται άλλωστε?</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Ο δικός μου ο μπαμπας ηταν ο καλυτερος μπαμπας του κοσμου και αυτο είναι η πιο μεγαλη αληθεια που ξερω να λεω.</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Χασαμε τον πατερα μου το βραδυ της πεμπτηης που μας περασε.πριν 9 μερες.</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Τα κανόνησε τόσο καλά που λείπαμε όλες απο το σπίτι και χαλαρωσε στην αγκαλια της γυναικουλας του κουρασμενος απο φαρμακα και γιατρους,μια μερα αφού βγηκε απο το νοσοκομειο.</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Ετσι οπως ξεκινησαν,οι δυο τους.</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Δεν ξερω τι αλλο να πω και δεν ξερω αν θελω κι ολας.Εξάλλου τα πολλά λόγια...</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Το μονο που ξερω είναι πως όσο και αν δε με φοβιζει ο θανατος,η απουσια με τρομοκρατει..</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"><strong>Να ΑΓΑΠΑΤΕ,να χαμογελάτε και σιγουρα θα εχετε γνωρισει κατι απο οσα απλόχερα χαρηκα στην ζωη μου μαζι του.</strong></span><br /><strong></strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-3734023901705518075?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-36286157716579776922008-01-09T21:32:00.000+02:002008-01-09T21:46:53.646+02:00<span style="font-size:130%;">Να που άλλαξε και ο χρόνος τελικα και φετος και ειμασαν ολοι εκει,αγαπημενοι και υγιεις στο κατα δυναμην και φετος...μοναχα εκεινος ο γηραιοτερος ελειπε,η κορυφη της οικογενειας και ακομα και αν αλλοι δυο αντρες συνοδευαν εμας τα θυληκα, η απουσια του ηταν αισθητη.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Πολλες σκεψεις ομορφες και αλλες δυσκολες γυρω απο το τραπεζι και σφιχτα τα δοντια να κρατησουνε τα δακρυα και να τα μετατρεψουνε σε χαμογελα και χαζα αστεια...ειμσταν ολοι μαζι...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Ευτυχως ειμασταν και φετος ολοι μαζι...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Οι μερες στην Κορινθο περνανε ομορφα...</span><br /><span style="font-size:130%;">ακομα το θεμα δουλεια δεν εχει λυθει και καπως με ανησυχει αλλα ολα τα αλλα ειναι καλα.Συνεισφερω σε ολα οσα μπορω και με χαιρομαι στα κρυφα απο μια γωνια γυρνωντας και κοιτωντας με...τελικα η αγαπη ολα τα μπορει...βρειτε μου αυτον που το ειπε και αν οχι εγω σιγουρα του χρωστω ενα φιλι...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Μου λειπουνε παρα πολυ οι φιλοι μου και γενικα αφηνω πραγματα που με γεμιζουνε στην ακρη λογο χρονου χωρου η ακομα και οικονομικης ανεσης...η αν θελετε λογο προτεραιοτητων και υποχρεωσεων ...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">οπως και να εχει θα κατσω στον καναπε μου και εγω με τα ποδια ψηλα και θα βαλω ουρσους με ρεντ μπουλ και τα φωτα χαμηλα και θα κλεισω τα ματακια μου με χαμογελο πλατυ και θα πω:</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ας ειμαστε και το 2008 καλα ολοι μας.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-3628615771657977692?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-21071626847133197762007-12-20T10:08:00.000+02:002007-12-24T10:56:46.297+02:00Τα χρόνια πολλά και τις ευχές μου σε όλους απο τον Βόρειο Πόλο<br /><br /><a href="http://www.elfyourself.com/?id=1432279113">http://www.elfyourself.com/?id=1432279113</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-2107162684713319776?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-20985516848614514012007-12-13T14:28:00.000+02:002007-12-13T14:36:03.739+02:00<span style="font-size:130%;">Την καλησπέρα μου σε όλους-όχι δεν χάθηκα-ή τουλάχιστον με την ακριβή έννοια της λέξεως...απλά προαπαθώ να προσαρμοστω στα νέα μου ΄΄χωρικά ύδατα΄΄ και εγώ σαν μοντέρνος καπετάν Νικόλας...πότε φουρτούνα πότε μπουνάτσα..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Το δωμάτιο μας έγινε κουκλί και όλα κυλάνε ομαλά αλλά όμορφα.Σε λίγες μέρες επιστρέφω Αλεξπόλη για τις γιορτές και ανυπομονώ να δώ τα παιδιά...πω πω πόσο μου λείψανε όλα...</span><br /><span style="font-size:130%;">Από δουλειά με το νέο έτος ,αν και κλάποιες κινήσεις έγιναν ήδη,η αλήθεια είναι πως έστω για αρχή δε με νοιάζει τι δουλειά,αρκεί να συνεισφερω και εγω οικονομικά στα έξοδα...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Προς το παρόν αν βγάλετε το μαγείρεμα,είμαι η νοικοκυρά του σπιτιού και μου αρέσει αυτό,απλά δε με γεμίζει...με καταλαβαίνετε έτσι δεν είναι?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-2098551684861451401?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-34764946093286067972007-11-10T20:15:00.000+02:002007-11-12T12:44:11.288+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131278468928498770" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RzX2lLAX7FI/AAAAAAAAArc/AffJS8mYzFk/s320/sar2.JPG" border="0" />1.<br />-<em>δε κάνω σεξ...</em><br /><em>-γιατί?(Θανάση πέρνα τα καλαμαράκια)</em><br /><em>-με είπε η κοπέλα μου που βγήκαμε προχθές πως δεν της αρέσει που έχω μαύρα νύχια...ξενέρωσα...με ρώτησε εμένα τι δουλεία κάνω?πως είναι η εποχή της συντηρησης στους καυστήρες και πως αυτή η μαυρίλα είναι ύπουλη και ξεπερνάει και τα γάντια?</em><br /><em>-ΒίΒα ρε Χρηστάρα μη σκας δεν άξιζε σου λέμε (Θανάσης -Τάκης)</em><br /><em></em><br /><em>2.</em><br /><em></em><br /><em>-Ρε φίλε ξέχασα με τόση δουλειά πως γίνεται και το καμάκι..(Χρήστος)</em><br /><em>-άστο επάνω μου(Θανάσης)απλά να γλυκoκοιτάζεις και να γλυκομιλάς οτιδήποτε περνάει.</em><br /><em>Το να σε απορίψει μια σε ένα βράδυ είναι αποτυχία,το να σε απορίψουνε πολλές απλά συνήθεια...</em><br /><em></em><br /><em>3.</em><br /><em></em><br /><em>καθόμουνα στο μπάρ και έπινατο ποτό μου,με κόζαρε μια κοπέλα απέναντί μου στην μπάρα.Ε,σήκωνα εγω το ποτο μου για τα βιβα,σηκωνε και αυτη,μου αρεσε...</em><br /><em>πιες πιες έγινα τύφλα απο το ποτό και την 5-6 φορα που πηγα να σηκωσω το ποτο μου είχε φυγει στην θεση της καθοτανε ενας μαντραχαλάς,με φανταζεσαι εμένα αγκαζε με αυτον?</em><br /><em>#%$&amp;(^%&amp;(*^<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131278907015162978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RzX2-rAX7GI/AAAAAAAAArk/qnuYZcDIj1w/s320/sar1.JPG" border="0" /></em> <em>4.</em><br /><em></em><br /><em>-Τάκη πες μας εσυ ρε φιλε..</em><br /><em>-Τι να σας πω εγω ρε παιδια..</em><br /><em>-Ας πουμε γιατι εχεις ερωτα με τις Σαλονικιεςκαι ολο με αυτες τραβιεσαι?</em><br /><em>-Γιατι ειναι ευκολο..</em><br /><em>-...?</em><br /><em>-Ρε παιδι μου πως το λένε?δεν ειναι καθε μερα στα ποδια σου λογο αποστασης και οταν θες να χωρισεις γιατι βαρεθηκες τα πανε έλα..</em><br /><em>-Ναι ,αλλα εσυ δε πας συχν α στην Σαλονικη,βαριεσαι το ταξιδι...</em><br /><em>-μη με διακοπτεις,ειναι ολα σχεδιο λεμε,ε και βαριεσαι λεμε οποτε χρησιμοποιεις παλι την αποσταση ως δικαιολογια και απλα χωριζεις...<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RzX3QrAX7HI/AAAAAAAAArs/jUkVsLuogbk/s1600-h/sar3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131279216252808306" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RzX3QrAX7HI/AAAAAAAAArs/jUkVsLuogbk/s320/sar3.JPG" border="0" /></a></em><br /><em>-....</em><br /><em></em><br /><em>5.</em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em>-Παντως εγω θα ηθελα μια γυναικα να τα παρατησει ολα για παρτη μου και να ερθει να μεινει μαζι μου..θα με γοητευε πως το λενε...δεν ειναι δα και μικρο πραγμα...</em><br /><em>-και εγω φιλε αλλα σπανιζουνε αυτες....</em><br /><em>-Σωστος ο παιχτης..</em><br /><em>-Βιβα μας λοιπον και καλη μας τυχη...</em><br /><em></em><br /><em>6.</em><br /><br /><em>-Εγω εχω σχεση και ειμαι οκ...(Τολης)</em><br /><em>(απλά τον κοιταξαμε...κακομοίρη...)</em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em>(περάσαμε απλά υπέροχα αλλά τελικά δε φάγαμε μιλφέιγ...μεγάλη ήττα)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-3476494609328606797?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-35909881310204602822007-11-09T08:11:00.000+02:002007-11-09T08:35:28.965+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RzP6NbAX7EI/AAAAAAAAArU/gBGL1u8_t0U/s1600-h/roulaki-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130719508999695426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RzP6NbAX7EI/AAAAAAAAArU/gBGL1u8_t0U/s320/roulaki-2.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"> Την <strong>καλημερα</strong> μου και σημερα σας καλημεριζω σχετικα νυσταγμενη-στραβομουτσουνιασμενη-κλπ μιας και ξυπνησα πουρνο-πουρνό πάλι και μετα απο κακό ύπνο(βλέπεται ο κολλητός μου και η φίλη του παίζανε ένα γνώριμο απο την εφηβεία μου παιχνίδι,το ''μάθε πρώτος'' και έπρεπε να με ξυπνήσει στις <strong>02.43</strong> την νύχτα να με ρωτήσει..)</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">-<em>Έλα Ρου,κοιμάσαι?</em></span></span><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">(όχι απλώνω τραχανά νυχτιάτικα..&amp;**^%##)</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-Έλα ρε συ Θανάση,έγινε τίποτα..?</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-Πες πες που βρίσκονται οι Πρέσπες...</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-....</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-Πες πες σου λέω...</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-....</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">(περίμενα να ακούσω την συνεπιβάτη να κερδίζει την απάντηση απο κάποιον άλλο αγουροξυπνημένο φίλο/η της και να χαλαρώσει και η καρδιά μου απο την τρομάρα που πήρε με το τηλεφωνημα-το παιχνίδι μου ηταν πολυ καλά γνωστό... )</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-Φλώρινα?αχ ευχαριστω..</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">(είπε η φίλη)</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-πες συγχαρητηρια στη Γκέλυ που σε νίκησε Θανάση και καληνύχτα απο μένα...</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-αφού ήξερες ρε Ρου γιατι δεν είπες?</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-γιατι καλέ μου έχουμε πάει και μαζί εκει ταξίδι θα έπρεπε να το ξερεις και εσυκαι άσε που καλύτερα να την αφήσεις να κερδίσει τώρα,ακόμα δε ξέρει να παίζει...</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">-δίκιο εχεις καληνυχτα...</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">(για να ξαναθυμηθώ ποια χρονια ηταν αυτη που αποφάσισα πως δε θα κλείσω ποτε ξανα το κινητο μου νυχτα,γιατι μπορεί να με χρειαστούνε οι κολλητοί?όλο βλακείες έκανα μικρή τελικα χα χα)</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><span style="font-size:130%;">Με ξύπνησε και ο Κωστής μου το πρωί πρωί που πάε για δουλειά και ακόμα να συνελθω!Αλλά σκέφτομαι πως είναι Παρασκευή και πως <strong>την άλλη Παρασκευή θα είμαι Κόρινθο</strong> οπότε δε με χαλάει τιποτα...εκτός απο το γεγονος πως η βαλίτσα που διακοσμεί εδώ και μέρες το πάτωμα του δωματίου μου είναι ακόμη άδεια...βάζω και βγάζω η αναποφάσιστη...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Η φωτό!!!Παραλίγο να ξεχάσω!!Μου την έκανε ο Τζονάκος(<strong>ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ</strong>)την είχε αρκετό καιρό αλλά άξιζε η προσμονή!!!Παρεα είχε και τα ονόματα κάποιον άλλων μπλόγκερς αλλά προτίμησα να κρατήσω την ανωνυμια τους χι χι.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong>''όταν φοβάται η οχιά,αλλάζει δέρμα''</strong> ειναι το μότο που την ακολουθεί και αυτό γιατί ετσι ενιωσα.η αντιθεση του καλού και του κακού...το πόσο αν μπλεχτεις με το κακό πνίγει το καλό σου κλπ κλπο κάθε ένας μπορει να δωσει την δικη του ερμηνεια,εγω εχω να πω και κατι ακόμα...</span><br /><span style="font-size:130%;">Μου Αρεσα Με Ισιο Μαλλι..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">χχχχχχχ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-3590988131020460282?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-65169555643499248452007-11-07T09:50:00.000+02:002007-11-07T10:13:07.071+02:00<span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Χα χα ωραία ξεκίνησα την ημέρα μου έτσι?Και όμως πολύ καλά ξεκίνησε αφού ο ήλιος σήμερα παλεύει με τους 3 βαθμούς κελσίου και έτσι μπορώ να τον απολαύσω.</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Εχθές λοιπόν ''αλήτευα''με τον κολλητο μου τον Θανάση και μιλούσαμε για πολλά και διάφορα μέσα στο αυτοκίνητο και ενώ παράλληλα ''κόβαμε βόλτα''πάνω κάτω στην πόλη.(πανεμορφες στιγμές)</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Ως γνωστόν μεγάλος ψευταράκος ο κολλητός μου,εκαι κάπου στην συζήτηση και ενώ εγώ μοιραζόμουνα τονμεγάλο κατα κάποιο τρόπο προβληματισμό μου ,μου ''πετάει'' την εξής κουβέντα:</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">''έχεις και εσύ όμως μωρέ το κουσούρι να θέλεις μόνο την αλήθεια...''</span></em><br /><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></em><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">μπλινκ,μπλινκ ανοιγόκλεισα τα μάτια μου σαν καρτούν!η γλώσσα μου πετάχτηκε ως το πατωμα και ξετυλίχτηκε σαν κόκκινο χαλί και τα αυτιά μου δε πίστευαν αυτό που άκουγαν!!!</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">''ΤΙ ΠΡΑΓΜΑ?''</span></em><br /><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></em><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Ειλικρινά κόλλησα.Κουσούρι.Ορίστε..κουσούρι!!!Απόκτησα κουσούρι...και τι κουσούρι μάλιστα...</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Κουσούρι ξε-κουσούρι εγώ ένα πράγμα δε δέχομαι και αυτό ειναι το ΨΕΜΑ(κάθε είδους)και ειδικά όταν μου το τρίβεις στην μούρη π.χ να με πάρεις κοντά σου και να κάτσουμε στο κρεββάτι και να μου ορκιστείς κοιτώντας με στα μάτια λέγοντας μου π.χ</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><em>''δε τρέχει τίποτα στο ορκίζομαι'' </em>ενω εγω παράλληλα ακούω <em>''δε μπορει θα με πιστεψει -τα λέω πολυ καλα'' </em></span></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">το χειρότερο που μπορει κανεις να μου κανει λοιπον ειναι να μου πει ψεματα και να τα συνεχιζει κι ολας ενω εγω ξερω την αληθεια και του δινω χρονο να παραδεχτει το λαθος και να διορθωσει την κατασταση.Και αντε,πείτε πως εγω ετσι ειμαι σαν ανθρωπος και καλώς ή κακώς πιστευω στην αληθινη μετάνοια του ανθρώπου,όταν όμως λόγια και εικόνες που ξέρεις και εχεις δει στοιχειώνουν πια ακόμα και τα ονειρά σου τι κάνεις?</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">α) εξακολουθείς να χαλάς τον ύπνο σου?</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ή</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">β) τρίβεις στα μούτρα την αλήθεια και περιμένεις την αντίδραση του άλλου?</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">(μεταξύ μας ξέρω ποια είναι η σωστή απάντηση αλλά θα θελα να ακούσω και την γνώμη σας.)</span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Μεταξύ κατεργαρέων, ειλικρίνεια, δε λέμε?</span><br /><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></em><br /><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-6516955564349924845?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-79430166163321407682007-11-03T14:08:00.001+02:002007-11-03T14:22:25.185+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ryxk-cg6SBI/AAAAAAAAAq8/LhEQO_UlhzQ/s1600-h/sky.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5128585099637049362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ryxk-cg6SBI/AAAAAAAAAq8/LhEQO_UlhzQ/s320/sky.JPG" border="0" /></a> <span style="font-size:130%;">Προχθές λοιπόν είχα τη ονομαστική μου εορτή και επειδή ως γνωστόν μου αρέσει πολύ να κάνω δώρα (σε άσχετο χρόνο συνήθως)..</span><br /><span style="font-size:130%;">έκανα αυτόν τον μικρούλη δώρο σε μένα...</span><br /><span style="font-size:130%;">έβρεχε πολύ εκείνη την ημέρα και ο ουρανός κάθε τι άλλο απο πολύχρωμος και φωτεινός ήταν οπότε σκέφτηκα να ''φτιάξω'' το δικό μου ''ουράνιο τόξο''και μάλιστα να το εχω για παρέα μου κάθε μέρα ανεξαρτήτου καιρού και ουρανού...</span><br /><span style="font-size:130%;">εξου λοιπόν και το ονομα του...SKY..</span><br /><span style="font-size:130%;">ο μικρός μου μονομάχος λοιπόν καθότι επιθετικός με το είδος του ζει απομονωμενος στην γυάλα του όπου επιδεικνύει συχνά πυκνά την δυναμή του ορμώντας στο πλαστικό σπιτι του και κουνωντας την υπέροχα πολύχρωμη ουρά του ανακουνα τα πετραδακια... </span><br /><span style="font-size:130%;">ταίζεται με επιπλεοντες μπαλες,4 των αριθμο ημερησιως και καθ οτι βαλτοψαρο-πως να το πιστευε με τετοια ομορφα χματα πως ειναι ενα..βρωμοψαρο-επιζητει τα νερα του να καθαριζονται το περισσοτερο μια φορα τον μηνα(εχει επιζησει-βασιλεψει σε νερο που εχει να καθαριστει 9 μηνες!!!!!οπως μας ειπε ο ανθρωπος στο πετ σοπ)και εναι μια καλη συντροφια..</span><br /><span style="font-size:130%;">ακουει και δε μιλα..χαχα</span><br /><span style="font-size:130%;">ηθελα εδω και καιρο ενα ψαρακι και ετσι το πηρα μια μερα με βροχη γκριζα και εβαλα χρωμα ση ζωη μυ...</span><br /><span style="font-size:130%;">τελικα δε θελει κοπο αλλα τροπο...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-7943016616332140768?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-66773249212730552232007-10-31T13:29:00.000+02:002007-10-31T13:33:39.283+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ryhnysg6SAI/AAAAAAAAAq0/Vncp5pf5j_M/s1600-h/karali.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127462296401627138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ryhnysg6SAI/AAAAAAAAAq0/Vncp5pf5j_M/s320/karali.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">"Φίλες και φίλες, ευτευτέστετε.Το βιογραφικό μου θα σας το περιγράψω στην ταπερμανική, για να μαθαίνουν οι νέοι και να γελάνε οι παλιοί. Γεννήθηκα στις 3 του Φεβρουαρίου περίπου, ίσως και το χίλια εννιακόσια πενήντα τέσσερα.<br />Δεν είχα αδέλφια που τσακώνονταν, αλλά είχα αδελφό.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Σπούδαξα και έκανα δράσεις πχιότητας στη Λωζάννη, το Παρίσι, επ' όπου και διάτριψα και το ένα ή το άλλο και το Ντισκιουετέ έλεγα με πχιοτική προφορά.<br />Μετά προέβην αργότερα σε επιστροφές και δούλεξα σε εφημερίδες από το Διάστημα. Δηλαδή 78-83. Και πιο μετά έφκιανα άρθρους σε περιοδικούς.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Κι ύστερα βγήκα στην τηλεόραση και είχα ένα σπήγκελ κι έρχουνταν κάτι συντρόφσες κι αυτές ζακτ, κι εγώ φρακτ και καμιά φορά και τ' ανάποδα.<br />Μετά έφυγε το ΠΑΣΟΚ, ενωμένο δυνατό κι ίσυσσε το Πασόκ δυνωμένο-ενατό και ξήχασα την κυβερνητική που 'χα μάθει πάνου - κάτου. Κι αυτή ήταν η στάση που μου έβλαψε σοβαρά το πρόβλημα.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Γιατί, αντί μάλλον ή και περίπου, να πάνε όλα κατ' ευθήν, εγώ έφκιαχνα ΙΕΚ Τάπερμαν, αλλά το Ταπερμακιστάν άρχισε να κάνει δράσεις κατά εμού και εναντίον μου, δηλαδή πήγε να μου την κάτσει ο κοντός με γκέγκεν επιθετικό.<br />Αλλά δεν πειράζει, χέστηκα. Διότι το γκέγκεν και το ντισκιουετέ εγώ το μιλάω στο πρωτότυπο - και με πχιοτική, όπως είπα, προσφορά - και όχι ψελλίζω δολίως και υπούλως ξέναι γλώσαι, άρα θα τα βγάνω πέρα και μετά το Ταπερμακιστάν.<br />Ισυσσύσατε, φίλες και φίλες, και μη χανόμαστε..."</span></div><br /><div></div><br /><div><strong>(εμένα πάντως μου έχει λείψει πάρα πολύ...)</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-6677324921273055223?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-3626550466291418452007-10-31T11:52:00.000+02:002007-10-31T12:24:29.781+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RyhXtsg6R_I/AAAAAAAAAqs/STRl9slB2tY/s1600-h/Angeltattoo.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127444618316236786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RyhXtsg6R_I/AAAAAAAAAqs/STRl9slB2tY/s320/Angeltattoo.JPG" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Δεν είναι τυχαίο πως το βιβλίο ''Εκπτωτοι Άγγελοι'' του Β.Αρναούτογλου (το οποίο δε μου άρεσε καθόλου) έχει μωβ εξώφυλλο,γράμματα και εικόνες.Το <strong>μωβ</strong> ανέκαθεν ήταν το χρώμα που <strong>σιχαίνομαι</strong> πιο πολύ απο οτιδήποτε και αυτό γιατι είναι το χρώμα της μελαγχολίας και της <strong>μοναξιάς</strong>.Και άντε, την πρώτη(μελαγχολία) την νικάς εύκολα με λίγο χαμόγελο,μια βόλτα και <strong>φίλους αγκαλιά</strong> αλλά την δεύτερη σαν την νιώσεις είναι βρε παιδί μου κολλιτσίδα και δε ξεκουνάει με τίποτα και ακόμα και όλους κοντά σου να τους έχεις νιώθεις <strong>μόνος/μόνη</strong>,δε μπορώ να το εξηγήσω βασικά αλλά είναι <strong>απαίσιο</strong> συναίσθημα.Γκρρρρ.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Οι Άγγελοι ήτανε <strong>αγάπη</strong> μεγάλη απο τότε που ήμουνα παιδί.Κάθε ιστορία και <strong>προσευχή</strong> της γιαγιάς μου είχε και έναν απο δάυτους κρυμένο και κρατώντας τα λόγια της:''Η Παναγία μαζί σου και ένας Άγγελος να σε προσέχει'',χτύπησα το πρώτο μου τατουάζ.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ένας Άγγελος κοσμεί το δικό μου αυτάκι εδώ και χρόνια.Το σχέδιο και το σημείο σημαντικά για εμένα, ένα <strong>κομμάτι του εαυτού μου</strong>,μπορώ να πω.Πλάγια και όχι μπροστά μου,ακόλουθος δηλαδή και όχι καθοδηγητής.Μαύρος και μωβ αντί λευκος και φωτεινός,αντίθεση κάθε τι <strong>όμορφου</strong> που κρύβει και μια δεύτερη φύση.Κάθε νομίσματος που έχει δυο πλευρές και το φωτοστέφανο μωβ,<strong>σκοτεινό και μόνο</strong>,σαν να θέλει να λάμψει και απο την μουντάδα του να μην μπορεί,ίδια η μοναξιά λοιπόν που σου τρώει τα σωθικά γιατί θυμίζει την αμμουδιά κάθε νύχτα στα τέλη του καλοκαιριού.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Αυτό είναι η μοναξιά,η αμμουδιά αρχές φθινοπώρου...</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">στην επιφάνεια της μαλακή σαν απο μετάξυ <strong>παλέυει ακόμα να κρατήσει</strong> την λιγοστή <strong>λιακάδα</strong> που της απομένει ώσπου να πέσει η <strong>νύχτα</strong>..</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">και μεσα της υγρή,<strong>τόσο υγρή που σπάει κόκκαλα</strong>...</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Σήμερα για έναν ηλίθια περίεργο λόγο νιώθω Μωβ...</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-362655046629141845?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-6224666415199781332007-10-28T17:51:00.000+02:002007-10-28T18:16:02.169+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RySwMsg6R8I/AAAAAAAAAqc/Dl6fJHmz2OY/s1600-h/lh-new-beginning.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126416008008583106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RySwMsg6R8I/AAAAAAAAAqc/Dl6fJHmz2OY/s320/lh-new-beginning.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">Κάθε αρχή και δύσκολη που λένε μα κάθε αρχή και όμορφη όπως επιμένει κάθε ρομαντκός και εννοείται και εγώ που είμαι φανατική ρομαντοπαδός.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Είχα καιρό να σας γράψω και αυτό μη νομίζετε πως δεν το προσπαθησα,αλλά αφού ανησύχησα και την μαμά Γκαρφ(ένα χαμόγελο για σένα)είπα πως ήρθε ο καιρός του.</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Τα πράγματα λοιπόν αλλάξανε κατά πολύ.Αφού κατάφερα να φύγω επιτελους με άδεια στον καλομου όπου και πέρασα απλά μαγικά,γύρισα και αντμτώπισα τις απειλές του δρακουμέλ (που τελικά και πραγματοποίησε) για απόλυση και έτσι βρέθηκα δίχως δουλειά απο την μια μέρα στην άλλη.Και αφού αυτή η δουλειά μόνο τα ειητήρια της Ολυμπιακής πλήρωνε για να βλεπόμαστε με τον άντρα μου,αποφασίσαμε πως έφτασε η ώρα να δοκιμάσουμε να μείνουμε μαζί και να ξεκινήσουμε κάτι καλό.</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Σας έχω μιλήσει ποτέ για τον </span><span style="font-size:130%;">Κωνσταντίνο μου?</span></div><div><span style="font-size:130%;">Ακόμα και αν αυτός κάποιες φορές ''παραπονιέται'' πως δεν το έχω κάνει,εγώ κρύβω κάθε του ομορφιά στα πόστ μου αλλά τώρα ήρθε η στιγμή να του απονείμω τα ευσημα,εάλλου αυτός είναι ο άνθρωπος που μου γράφει στα χαρτιά της lacta ακόμη και αν πλησιάζει τα 30(χαρά μου μεγαλώνεις αλλά δεν το είπα εγω χαχα ),που με κρατάει απο το χέρι όταν περνάμε τον δρομο και με τραβάει κοντά του για να με προστατέψει(π'αρτο χαμπάρι χαράμου,μόνο εγώ μπορώ να εκτοπίσω νταλίκα),που κανονίζει τα οικονομικά μας(ευτυχώς κάποιος να μεμαζέψει) και πάντα προτείνει διάφορα όταν δεν έχουμε τινακάνουμε(''μωρό μου νάνι?'')χαχα..</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Τις τελευταίες μέρες κοιτάω δεξιά και αριστερά στο δωμάτιό μου τα διάφορα κομμάτια της ζωης μου.Καποια απο αυτά θέλω να πάρω μαζί μου,αλλά πάλι ποιά απο όλα?Είναι τόσα πολλά και τα θέλω ολα.Και τα δικά του?Αυτα που τόσο καιρό που είμασαν χώρια τα είχα να μου τον θυμιζουνε,να μου γεμίζουνε το δωμάτιο με τηνπαρυσία του, να τα πάρω?Ή να τα αφήσω πίσω?Έχω κολλήσει.Εχθές έφερα τα πάνω κάτω.Άλλαξα όλο το δωμάτιο.Ένας Θεός ξέρει πόσα πράγματα πέταξα,πόσα πέταξα και πήρα πάλι πίσω απο τις σακούλες,πόσα πρέπεινα πετάξω και αρνούμε πεισματικά να το κάνω και πόσα τελικα απο αυτά χρειάζομαι.</span></div><div> </div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Το μονο σίγουρο είναι πως μ αρέσει η νέα μας αρχή.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Μ αρέσει που ΣΆΓΑΠΩ και που θα τολμήσουμε.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Χαμογελάω.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-622466641519978133?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-62237190796234095992007-10-11T11:02:00.000+03:002007-10-11T11:30:24.260+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Rw3evEBgeYI/AAAAAAAAAqI/k4xbcWjTw1U/s1600-h/6.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119993251505404290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Rw3evEBgeYI/AAAAAAAAAqI/k4xbcWjTw1U/s320/6.gif" border="0" /></a><br /><div><em></em></div><br /><div><em>''<span style="font-family:georgia;font-size:130%;">...το ταξιδι όμορφο και αξιζε η αναμονή,ένιωθε ελέυθερη πάλι...</span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">η διαδρομή μαγική και η προσγείωση στην αλήθεια που με τα κόπων και βασάνων προσπαθεί να κάνει τα στραβά μάτια εδω και καιρό ανώμαλη,γεμάτη κενά αέρος...</span></em></div><br /><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">απο την μία, απλώνει τα φτερα σαν μοντέρνος δαίδαλος και απο την άλλη, φοβάται μη πετάει τόσο κοντά στον ήλιο και λιώσουνε και πέσει να χτυπήσει και μια ακόμη πτώση θα ήτανε μοιραία ακόμη και αν αυτή λαχταράει να πετάει και κάθε μέρα κοιτά να γίνεται καλύτερη...</span></em></div><br /><div><em><span style="font-size:130%;"></span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">η αλήθεια και το ψεμμα χωρίζονται με μια μικρη νοητή και άφαντη γραμμή,είναι στο χέρι του καθενός να διαλέξει ποια απο τις δυο θα είναι ποια...άλλωτε η δική σου αλήθεια φαντάζει με ψέμμα μεγάλο και άλλωτε το ψεμμα της με λαχταριστη αλήθεια...το μόνο σίγουρο είναι πως τα μάτια ξεγελάνε καμια φορα και τα λόγια είναι ο καλύτερος συνεργός σε αυτην την πλάνη..</span></em></div><br /><div><em><span style="font-size:130%;"></span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">εσυ, που μπορείς ακομα να χαμογελάς,ακόμα και όταν ξέρεις την αλήθεια που σου χαμογελάει ειρωνικα, είσαι νικητής ...</span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">το ερώτημα είναι αν σε καλυπτει να ξέρεις ή αν προτιμούσες να μην μαθαινες ποτε..</span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">και ισως τελικα η νικη να μην ειναι επαθλο τρομερο, οταν την μάχη αυτή δεν είχες επιλέξει εσυ να δωσεις..</span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">το μονο σιγουρο ειναι πως δεν πρεπει να φοβαται για ολα αυτα που ξέρεις αλλά για όλα αυτά που νομίζει πως δεν ξέρεις...''</span></em></div><br /><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></em></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">...μετά απο μια άυπνη νύχτα,μετά απο ξέρω και εγώ?εσείς θα μου πείτε...</span></div><div><span style="font-size:130%;">(ω,ναι φιλοσόφησα πάλι...η άτιμη και επειδή ''βάρυνε'' το κλίμα το χαλάωωωωωω χιχι)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-6223719079623409599?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-551981788534261642007-10-02T15:49:00.000+03:002007-10-02T17:06:13.269+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RwJAAkBgeXI/AAAAAAAAAqA/TiG84u3yzGY/s1600-h/22563798.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5116722505060481394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RwJAAkBgeXI/AAAAAAAAAqA/TiG84u3yzGY/s320/22563798.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">Κάποια πράγματα δε χρειάζονται σκέψη και δη αυτά για τα οποία έχεις θέληση...<br />Έτσι λοιπόν την Κυριακή σχόλασα στις 'εντεκα το βράδυ,πέταξα μια αλλαξιά στο σάκο μου,δανείστηκα χρήματα καθότι ταπί και ψύχραιμη (κλασσικά) και μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα ήμουνα στο τρένο με προορισμό την Θεσσαλονίκη παρέα με πολύ κούραση,μυρωδιά ρετσίνας απο κάποιον επιβάτη και τον υπόκοσμο να βολτάρει στο βαγόνι μου οληνυχτίς.Ναι αυτό είναι το σκηνικό που συναντας όταν ταξιδεύεις με τρένο νύχτα και δη με τον ''καρβουνιάρη''...που να κλείσω μάτι εγώ μετά...<br /><br />Το πρωινό με βρήκε με μπουγάτσα στο σταθμό και κακάο ώσπου να πάρω το 2 άρι για Χαριλάου όπου θα ξύπναγα τον φίλο μου τον Σταύρο(ήρωας με την υπομονή του)να πιούμε καφέ.. καθόμουνα μόνη σε μια στάση όπου συνήθως καθόμουνα με πολύ καλή παρέα και έτσι ένιωσα κάπως αλλά το ξεπέρασα σύντομα καθώς(ευλογημένη βόδαφον) υπάρχουν τα κινητά τηλέφωνα στη ζωή μας...<br /><br />Να μη τα πολυλογώ,Έφτασα σπίτι και με περιμεναν η Ράνια(οι κυρίες πρώτα),ο Δημήτρης,ο Κώστας και τελευταίος και καλύτερος ο Σταυρος με μια ζεστή αγκαλιά...φοιτητοκατάσταση!Με περίμεναν απλά για να πέσουνε για υπνο απο το ξενύχτι της προηγούμενης νύχτας(πω πω πόσο μακριά μου φάνηκε η εποχή που τα έκανα και εγώ αυτά μαζί τους)..<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><em>-έίσαι τρελή πολίτισσα φίλη μου,</em>μου είπε ο Δημνήτρης με μια αγκαλιά,<em>ήρθες για μια μέρα?</em></span><br /><em><span style="color:#ff0000;">-ναι ασε ασε,σχολασα εντεκα,ταξιδευω ολη νυχτα και αυριο το πρωι φευγω πισω για Αλεξπολη τ απογεμα δουλευω παλι!Σήμερα έχω ρεπό!Πάμε για ύπνο τωρα</span>.</em>Καληνύχτησα τον άντρα μου στο τηλέφωνο και έπεσα για υπνο..<br /><br />Δυο ωρες μετα ξύπνησα τον Σταυρο.Περνούσανε οι ώρες και δε θα προλάβαινα τίποτα.<br /><em><span style="color:#ff0000;">-Σήκω να πάμε κέντρο να δω και την Δήμητρα,σήκω πρέπει να φυγω και για Κατερίνη,Σταυροοοοοοοοοοοοοοοοο!!!</span></em><br /><br />Μπανάκι και σε μισή ωρα είμασταν ήδη καθοδόν για κέντρο.Η πόλη όμορφη αλλά πια δεν μου έκανε τιποτα,προσπαθουσα να ρουφήξω καθε της εικόνα και να την μπερδεψω με οσα μοιραζομουνα με τον φίλο μου,στο κατω κατω ητανε περιπου 6-7 μηνες απο τοτε που ειδωθηκαμε τελευταια φορα και στο τηλεφωνο παντα λέγαμε λιγα...πάντα λίγα...<br />Πήγαμε λοιπον παραλιακη για καφε και μετα γρήγορα για φαγητο στα λαδαδικα στο ζυθο.<br /><br />Το μεσημερακι με βρήκε να ταξιδευω με προαστιακό για Κατερινη όπου θα έβλεπα τον παππού.<br /><em><span style="color:#ff0000;">-Τον είχαμε 5μερες τωρα του θανατά ,μου ελεγε η Κατινα,σαν να ζωντανεψε σημερα που ερχόσουνα.</span></em><br />Χαμογέλασα,ο προπάππος μου είναι παρασημοφορημένος απο τον Βασιλιά και έπειτα απο το ελληνικό κράτος σκεφτόμουνα και καμάρωνα,δεν θα τον φοβήσει ο χάρος.<br /><br />Στην Κατερίνη είχα να πάω απο όταν ήμουνα μικρή και μου έλειπαν τα μπροστινά δόντια,'ετσι χάζευα καθε γωνιά του σπιτιού καθώς πήγαινα στην κάμαρα όπου κοιμότανε ο Σωτήρης μου και ακόμα και αν η διαδρομή ήτανε σχετικά μικρή,εμένα μου φάνταζε τόοοοσο μεγάλη..<br /><br /><em><span style="color:#ff0000;">-Παππού?</span></em><br />Δεν με καταλαβε στην αρχη<em> ,</em>τρομάξαμε μέχρι να τον κάνουμε να καταλάβει ποια είμαι και κατα διαστηματα ξανα και ξανά.Ο τετραπέρατος προπάππος μου με τις ιστορίες για τον πόλεμο δυσκολευότανε να βάλει σε σειρά απλά πράγματα πια,αλλά η φωνή του ακόμα και αν έτρεμε ,έδειχνε λαχτάρα.Κράταγε το χέρι μου σφιχτά και μου καμάρωνε τα εγγόνια και τα δισέγγονά του και άλλωτε μου τράβαγε με οση δύναμη είχε το χέρι του να μη με κολλήσει μικρόβια μιας και έτσι του είχε πει η νοσοκόμα.<br /><br />Όχι δεν τον φοβότανε τον χάρο,την αξιοπρεπεια δεν μπορούσε να παλέψει πια,την ντροπή που ένιωθε που πια δυσκολευότανε ώς και αδυνατούσε να φροντίσει τον εαυτό του.<br /><em><span style="color:#ff0000;">-θησαυρός η Κατίνα μου</span>, </em>έλεγε και ξανάλεγε.(η θεία Κατίνα,η μικρότερη απο ολές είχε πρόσφατα χάσει τον άντρα της,τον θείο Λάζο,και στα σαράντα του χάσαμε και εμείς τον παππού μας,έτσι οι δυο αδερφες,η γιαγιά μου και η Κατίνα είχανε μόνο τον μεγάλο παππού και τωρα και αυτος λύγιζε).<br /><br />Μου έψησε έναν ελληνικο και τον ήπιαμε στο σαλόνι.Χαιρέτησα τον παππόυ μου κια πήρα τον δρόμο της επιστροφής.Δεν νιώθω πόνο για κάποιον που φεύγει,απλά νοσταλγια,όπως ξέρω και πως ο παππους θα μου λείψει.Μόνο καλές στιγμές θυμάμαι,τα τραπέζια στο χωριό καθε Κυριακη που ευτυχως κρατάμε ακόμα και θέλω και εγω να κραταω οταν κανω οικογενεια,τα παιχνιδια στην μικρη αυλη,το μποστανι,το σπιτικο τσιπουρο,τα γατακια και τα κοτοπουλάκια στην καργιολα κρυφα τις νυχτες,την διαδρομη με το λεωφορειο κάθε Σαββατο που με έπερνε η γιαγιά και χάζευα τον Κοτζά...μικρούς θησαυρούς που έκρυβε ο παππούς και με έβαζε να ψαχνω για να κερδισω μιακαραμέλα...<br /><br />Η διαδρομή για την Θεσσαλονίκη είχε διαφορες εικόνες.Ήθελα πολύ να πάω.Ηθελα να τον δω ακομα και αν τα χρονια ειχανε περασει και αφησει πια τα σημαδια τους πανω του,ακόμα και αν παρεδιδε τα όπλα ο δικός μου ηρωας,ακόμα και αν έπρεπε να γνωριζομαστε καθε πεντε λεπτα για μενα ηταν αυτος που μου έλεγε πάντα:<br />''Κοντεσσα η ζωη θέλει χαμόγελα και αγώνα''<br /><br />Γυρισα νυχτα πίσω,γελάσαμε με τα παιδιά και το πρωι πηρα το τρενο της επιστροφης.Δεν είχα προσεξει ποτε άλλωτε το ποσο ομορφα ηταν τα παραλια του Νεστου και ακομα και αν τα βουνα εκοβαν την συνδεση με το ραδιοφωνο αρνιώμουνα να βγαλω τ ακουστικα απο τ αφτια μου οσο και ενοχλητικα να ητανε τα παρασσιτα...<br /><br />''Ακόμα κι αν φύγεις για το γύρο του κόσμου<br />θα σε πάντα δικός μου θα 'μαστε πάντα μαζί Και δεν θα μου λείπεις<br />γιατί θα 'ναι η ψυχή μου το τραγούδι της ερήμου<br />που θα σ' ακολουθεί''<br /><br />Χαμογελάω γιατί εσύ μου το έμαθες.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-55198178853426164?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-56843479552767666122007-09-29T21:14:00.000+03:002007-09-29T21:40:58.327+03:00<span style="font-size:130%;">Εμέις οι άνθρωποι είμαστε περίεργα ζώα (ω,ναιγιατι ζώα είμαστε...απλά είμαστε κάπως πιο χαρισματικά απο κάποια άλλα) και αυτο μορεί να είναι είτε καλό είτε κακό.<br />και μιας και επειδή έχω την τάση να χαμογελάω θα επικεντρωθώ στο καλό...<br /><br />Τον τελευταίο καιρό ταρακουνήθηκα απο αρκετά γεγονότα που είτε με πόνεσαν,είτε με προβλημάτισαν,είτε με στενοχώρεσαν κλπ κλπ.Ευτυχώς είχα κοντα τα αστεράκια μου -τους φίλους μου και με χαλάρωσαν και απλά είδα τα πράγματα αλλιώς...<br /><br />Για πολλά πράγματα βαδίζω στα τυφλά αλλά για ένα πράγμα είμαι εντελώς σίγουρη,,αυτό το καλοκαίρι δεν θέλω να το θυμάμαι καν.Θα περάσει απ την ζωή μου σαν ένα εφήμερο καλοκαιρινό σουξέ που χόρεψα στα κλαμπάκια και με τα πρώτα κρύα έχασε την πρωτιά του...<br /><br />Το οτι αγαπάς κάποιον το καταλαβαίνεις απο μικρά πράγματα.Όπως ο προπάππος μου ο οποός για πρώτη φοράστην ζωή του περνάει δύσκολ.Στα 94 του πια και δεν μπορω να τον πω 2μετρο παλικαρι οπως άλλωτε και όμως ακόμα χαμογελάει όταν με βλέπει,είμαι ακόμα ''η κοντέσσα του''..<br /><br />Αντάρτης ο παππούς,παρασημοφορημένος απο το κράτος και με ένα κάρο ιστορίες φορτωμένες στον ώμο του πάντα να μου διηγηθεί κάθε που πήγαινα στο χωριό..κοτο΄λες και γατακια στην πίσω κάμαρη που κάθε τόσο έπερνα μαζί μου στην παλιά καριόλα το βράδυ πρίν κοιμηθώ...<br /><br />Τα μάτια αυτών που σ αγαπούν είναι ζεστά ακόμα και αν κρύβουν πόνο,στο άκουσμα του ονόματος σου ριγείς ακόμα και και αν το "Αργυρώ'' πάντα σου φαινοτανε χαζό,τώρα ξαφνικά και ως δια μαγείας το λατρεύεις,αγαπάς κάποιον λένεόταν απλά απολαμβάνεις να τον βλέπεις να κοιμάται,πράγματα που δεν ήθελες ν ακουσεις τώρα τ ακους προσεκτικά σαν ξαφνικά μαζί με αυτόν και σύ να ταξιδεύεις,κάνεις όνειρα και πάντα χαμογελάς καιδε σε νιάζει αν κάτι απο αυτα θα γίνει..<br /><br />Ν αγαπας,να τολμάς,να ζείς...<br />Παππού η Κοντέσσα σου βρήκε αυτόπου της είχες πει..<br />Σ ευχαριστω</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-5684347955276766612?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-66974513457718130392007-09-25T07:57:00.000+03:002007-09-25T08:22:35.118+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RviagkBgeWI/AAAAAAAAAp4/kBoQDk3jMNc/s1600-h/glo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114007261095688546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RviagkBgeWI/AAAAAAAAAp4/kBoQDk3jMNc/s320/glo.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Είναι κάποιες μέρες που ξυπνάς με διάθεση Πυξ-λάξ,Παπακωνσταντίνου ή και Πέγκυ ακόμα...εγώ εδώ και αρκετές μέρες ξυπνάω με αυτην την διαθεση...και θέλω και έτσι να μείνει<strong>..</strong></span></div><br /><div><strong><span style="font-size:78%;"></span></strong></div><br /><div><strong>Here she comes with the master plan </strong></div><div><strong>And I'm starting to lose control </strong></div><div><strong>Here she comes to this trash of man </strong></div><div><strong>And I'm ready to taste it all... </strong><strong>when</strong></div><br /><div><strong>She's bringing me in</strong></div><div><strong>Checking me out</strong></div><div><strong>Making me glorious</strong></div><br /><div><strong>here she comes like a brand new day </strong></div><div><strong>belly dancing across the room in the moonlight</strong></div><div><strong>I watch her sway to her rhythm</strong></div><div><strong>I'll go as groom... with grace... tonight...</strong></div><br /><div><strong>She's bringing me in</strong></div><div><strong>Checking me out</strong></div><div><strong>Making me glorious... </strong></div><br /><div><strong>Wellhere she comes</strong></div><br /><div><strong>She's bringing me in</strong></div><div><strong>Checking me out</strong></div><div><strong>Making me glorious</strong></div><div><strong></strong></div><div><strong>She's bringing me in</strong></div><div><strong>Turning me on</strong></div><div><strong>Making me glorious</strong></div><br /><div><strong><span style="font-size:78%;"></span></strong></div><br /><div><span style="font-size:130%;">(θα μου επιτρέψετε να το αφφιερώσω μόνο σε μένα αυτο?)</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><a href="http://youtube.com/watch?v=THjZTrdEoh8">Glorious</a></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">αλήθεια εσείς τι διάθεση έχετε σήμερα..?</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-6697451345771813039?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-85075072363563641842007-09-19T19:55:00.000+03:002007-09-19T20:19:40.932+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RvFVC4GpfHI/AAAAAAAAApw/0Rt_ysB5-54/s1600-h/fiends.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111960559950593138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RvFVC4GpfHI/AAAAAAAAApw/0Rt_ysB5-54/s320/fiends.JPG" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"> Αν το ήξεραν πως η φωτό αυτή κυκλοφορεί στο νέτ θα με σκότωναν.Άτασταλίες μετά ούζου βεβαιως βεβαίως οι 3 μας κάποιο βραδάκι του περσυνού χειμώνα και μάλλον ήρθε η ώρα να τους αποδώσω τα εύσημα...<br />Ο λόγος για τους κατά 17 έτη τώρα καλύτερους φίλους μου...<br /><br />Υπάρχει μια θαυμάσια έλξη μεταξύ των 3 μας,η οποία είναι το λιμάνι μετά την φουρτούνα.Συνήθως το ''θέμα'' που μας απασχολεί τήθεται επί συζητήσεως με βόλτα ούρσους-ρεντμπουλ με το τουτού και Χατζηγιάννη χαμηλά(δικό μου τερτίσιο αυτό)βραδινές ώρες και η αρχή δίνεται απο τον εκάστοτε ''γενναιο'' ...<br /><br />Αν γυρίσω το χρόνο πίσω συναντώ εικόνες με γέλια ακόμα και μπροστά σε κάθε εφηβικό βουνό,με συμβουλές,πολλά και αμέτρητα λάθη,έρωτες και ψιλοτσακωμούς αλλά πάντα εμάς καβάλα σε μηχανάκια να κλέβουμε ωρες απο φοντιστήρια και μαθήματα για να αλητέψουμε.<br /><br />Αυτές τις ημέρες όλοι με την σειρά μας περνάμε το ''θέμα μας'',ο Θανάσης δε μιλάει και στους δυό άρα εγω δε μπορώ να πω κάτι,ο Τόλης το ίδιο άρα εγώ μένω βουβή..εγώ φοβάμαινα μιλήσω πια γιατί ξέρω πως η απαντηση που θα πάρω θα είναι αυτή που ήδη ξέρω και που ξανάκουσα προσφατα απο τα χείλη του ενός...ακριβώς αντίθετη απ αυτήν του άλλου...<br />Μεγαλώσαμε...<br /><br />Και εγώ είμαι τυχερή που όπου και αν κοιτάξω βρίσκω αυτούς να με περιμενουνε και όταν φοβηθώ αυτούς να με χαλαρώσουνε.Είμασταν κάπου 13ων όταν με κρεμασμένα τα πόδια σε μια ταράτσα της γειτονιάς είπαμε:<br />''Αν πηδήξεις,πηδάω''</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-8507507236356364184?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-13516046019153973922007-09-18T17:14:00.000+03:002007-09-19T07:19:17.965+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru_kiINxK8I/AAAAAAAAApY/BDhZSx82zdE/s1600-h/questionmark.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111555377060719554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru_kiINxK8I/AAAAAAAAApY/BDhZSx82zdE/s320/questionmark.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Λοιπόν στην δουλε-ί-α, έχει κάποιες μέρες που εκπαιδεύουμε μια καινούργια(μη με ρωτήσετε να σας πω πως το έπαθε αυτό όταν νέος=πρόσληψη=μισθός=ικα κλπ)..τέσπα<br /><br /></span><div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Η καινούργια λοιπόν,εκεί κοντά στην ηλικία μου,Κρητικιά,μοναχοπαιδι-μοναχοκόρη καταλαβαίνετε,νύφη στην πόλη μας με άντρα(παντρεμένη ενός έτους)..<span style="color:#cc0000;">''με αξιωματικό παρακαλώ''</span>,κοινώς απο σχολή και οχι Ε.Π.Υ,ΕΜΘ,ΕΠΟΠ κλπ όπως με καμάρι μας δήλωσε αποφάσισε ναπιάσει δουλεία για να μη ''βαριεται'' στο σπιτι...</span></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Ε,και σήμερα που είχα πρωινή βάρδια ήρθε η δική μου σειρά να της δείξω τα φώτα μου..τρομάρα μου!Έφτιαξα το λοιπόν την φραπεδιά μου να κολυμπαει στο γάλα όπως πάντα και κάτσαμε να τα πούμε-εκπαιδευτούμε..</span></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Έχετε ποτέ κάτσει απέναντι σε έναν άνθρωπο και ξαφνικά σταματάνε να ακούγονται οι ομιλίες και η εικόνα περιστρέφεται κυκλικά γύρω σας ενώ εσείς έχετε σταματήσει το χρόνο απλά για να ξανασκεφτείτε:''τελικά το έκλεισα το μάτι?''</span></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Πόσο διαφορετικοί μπορεί να είναι δυο άνθρωποι(για να μην πω ο κάθε ένας μας και το γενικεύσω) ακόμα και αν είναι ''παιδιά του ίδιου φεγγαριού''..</span></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru_pvYNxK9I/AAAAAAAAApg/b5ICTdMrqKI/s1600-h/room.JPG"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111561102252125138" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru_pvYNxK9I/AAAAAAAAApg/b5ICTdMrqKI/s320/room.JPG" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"><br />Για περίπου 2 ώρες άκουγα για το φένγκ-σούι(και άν το δωμάτιό μου με τα τζίτζιλι και μίτζιλί του είναι φουλ αρνητική ενέργεια-εγώ πως ξυπνάω πάντα όμορφα σε αυτο?),για το οτι τωρα φτιάξανε τα παιδιά το σπίτι τους(γερά να είναι τα παιδιά να το χαρούνε) αλλά στερηθήκανε το φαγητό για να βάλουνε τζακούζι<span style="color:#cc0000;">(αχ</span><span style="color:#cc0000;"> ξέρεις τι ωραια είναι όποιος έρχεται να έχει να λέι για το τζακούζι μου?)</span> και γρανίτη ακόμα και στην ταράτσα(αχ που πας βρε Καραμήτρο?)και άλλα πολλά τα οποία απο κάποια στιγμή δεν άκουγα ηθελημένα...<br /><br /></span><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Οκ στοπ.Πάμε απο την αρχή.Θα δουλεύει ο ένας μας και εγώ θα κάνω έξοδα τέτοιου στύλ?και για να το παίξω μούρη στον κόσμο?ε,όχι,απλά σκοτώστε με.</span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">που πήγε το στιχάκι απο το ταξίδι της φάλαινας που λάτρεψα μικρή?:</span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;color:#000066;">'μα εγώ θέλω να είμαι μαζί σου,γιατί μ αρέσει να ΖΩ''</span></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;color:#000000;">Γιατί κάνουμε την ζωή μας απο μόνοι μας δύσκολη και χάνουμε την ουσία?Γιατί να αγχωθώ για να βάλω τζακούζι,γρανιτη,φλάτ τηλεόραση,πανάκριβα φωτιστικά απλά και μόνο για να 'έχουνε να λένε οι άλλοι''?</span></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;color:#000000;">και εμένα που ο χρόνος να σε βλέπω είναι το πιο ακριβό αγαθό και μου λείπει η απλή καθημερινότητα και που δε με ''χαλάει'' να μπορέσουμε με το καλό να μπούμε σε 4 τοίχους και ας έχουμε ένα στρώμα στο πάτωμα για κρεββατι,2 κούπες για καφέ και αμετρητα βράδια κοιτώντας το ταβάνι και συζητώντας,είμαι απλά πολυ ντεμοντέ-ρομαντική γι αυτήν την εποχή ή ένας ακόμα Γουλιέλμος να πολεμάει με το σπαθί και το τόξο του την συνήθεια?</span></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111561815216696290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru_qY4NxK-I/AAAAAAAAApo/55BlbZYS1f8/s320/sign.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /></span><div></div><br /><br /><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-1351604601915397392?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-70541694949110553382007-09-18T12:16:00.000+03:002007-09-19T07:19:51.486+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru_bToNxK6I/AAAAAAAAApI/SPyD5MVG7c8/s1600-h/Smurfs_Gargamel-Statue.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111545232347966370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru_bToNxK6I/AAAAAAAAApI/SPyD5MVG7c8/s320/Smurfs_Gargamel-Statue.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">χμμμ...<br /><span style="color:#ff0000;">-οχι ,οχι δεν θα με τρελάνεις εσύ...είμαι χαρούμενος ανθρωπος εγω...</span><br /><span style="color:#ff0000;">σκεφτομαι..</span><br /><br /><span style="color:#33ccff;">-γιατι αυτό είναι όρθιο και όχι πλάγιο?</span><br /><span style="color:#33ccff;">-γιατι είπες 60 και όχι 3Χ20?</span><br /><span style="color:#33ccff;">-θα κανεις οτι θελω εγω-δημοκρατια και διαλογο σπιτι σου</span><br /><span style="color:#33ccff;">-ναι...τωρα...</span><br /><span style="color:#33ccff;"></span><br /><span style="color:#000000;">χμμμ..υπομονή και επιμονή,αρετές πολύ μεγάλες,σπάνιες και αξιοθαύμαστες πια!υπάρχει λόγος λέω που καθομαι εδώ...πάντα υπάρχει λόγος να μου πεις...πάντα κάτι...απλά το οτι χαμογελάς με τον λόγο είναι καλύτερο απο το να λες πως πρέπει ...σωστα?.</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">-ναι σωστα...</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#000000;">πάντως κανένας άλλος στην ζωη μου δε εχει καταφερει να με αφησει...''μαλάκα'' ας πούμε...(και ας μου συγχωρεθει η εκφραση και ειμαι και κοριτσι απο τζακι ,ντροπη..)ειλικρινα σε αυτο του βγαζω το καπέλο..</span><br />άραγε το προσπαθει να ειναι καραγκιοζης η του βγαινει ευκολα?<br />ευκολα λέω εγω..<br />την καλημερα μου<br /></span><span style="color:#000000;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-7054169494911055338?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-26801831825963018962007-09-17T18:18:00.000+03:002007-09-19T07:20:25.798+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru6cPoNxK5I/AAAAAAAAApA/luicpRS6j3s/s1600-h/pucca.bmp"><span style="font-family:georgia;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111194419419229074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru6cPoNxK5I/AAAAAAAAApA/luicpRS6j3s/s320/pucca.bmp" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;"><br /></span><div></div><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Εχω απλά πάθει πλάκα με αυτόν τον μικρό κυριο κλασσικο τυπο ''σ αγαπω και ντρεπομαι'' και απο την μικρη αυτη σουρλουλου που νομιζει πως μπορεινα τα κανει ολα..<br />νομίζει πως μπορεί...</span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">αλλα μπορεί?</span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">τελικα όχι...θελει και αυτη τον Garu της που λέμε...</span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">δεν ξέρω αν φταίέι η ανεξαρτησία μας πια,η αυτονομία,οι σπουδές,τα χρήματα ή αν αλλάξανε οι ρολοι,πάντως εγω σίγουρα προσπαθω να μείνω...ξερω και γω?</span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">πως να το πω...ψυχικά ελεύθερη..</span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">δε με καιει αν αυριο δε θα χει χρηματα το πορτοφόλι μου... γιατι ξέρω πως τα ξοδεψα καπου οπου αξιζε και επειδη η φτωχια θελει καλοπεραση θα δούμε τι θα γινει οταν θα μεινω ...ταπι και ψυχραιμη... </span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">ως τοτε viva la pucca e garu </span></div><div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span> </div><div><br /><a href="http://youtube.com/watch?v=05pC8fRGFxc&amp;mode=related&amp;search="><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Εδω</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-2680183182596301896?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-13205454485390955882007-09-17T12:02:00.000+03:002007-09-19T07:20:45.027+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru5jJYNxKwI/AAAAAAAAAn4/tlepjDKB3Gg/s1600-h/shox.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111131639882263298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru5jJYNxKwI/AAAAAAAAAn4/tlepjDKB3Gg/s320/shox.JPG" border="0" /></a><br /><div><em></em></div><br /><div><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><em>Μεταξυ μας ίσως να είμαι απο τους λίγους που ποτέ δεν προβληματίστηκαν για μικρά καθημερινά πράγματα..όπως το τι θα φορέσω,τι καφέ θα πιώ,τελικά αν πάει το κόκκινο με το πράσσινο,τι θα μαγειρέψω κλπ κλπ</em><br /><em></em><br /><em>Έκανα πάντα αυτό που μου άρεσε,φόραγα ότι έβρισκα μπροστά μου,ο καφές νες καφε-φραπέ ατέλειωτη ευχαρίστηση χειμώνα-καλοκαίρι,κοκκινο με πράσσινο?ναι αμε γιατι όχι ακόμα και αν εμοιαζα σαν παπαρούνα και όλα καλα.</em><br /><em></em><br /><em>Για εκλογές και γενικά πολιτικά ούτε λόγος για συζήτηση...ευτυχώς είναι μια φορά κάθε 4 έτη(αν είμαστε τυχεροί)και κρατάνε λίγο,μετά, ούτε αλλαγές ούτε τίποτα...παρά μόνο πεταμένα χρήματα φορολογούμενων ανθρώπων στους δρομους σε μορφή τρίπτυχου με την φωτογραφία κάποιου που πίστεψε(ή και τα κατάφερε τελικά)και εκλεχτηκε(και τώρα τι?).</em><br /><em></em><br /><em>Αναποφάσιστη είμαι σε άλλα θέματα πια..</em><br /><em>που δεν ήμουνα παλια και αυτό το μονο που υπο(δηλωνει) είναι πως μεγαλώνω...</em><br /><em>χμμμμ και εδω είμαι όντως μπερδεμένη με τα θέλω μου και τα θέλω των άλλων</em><br /><em>και έτσι είπα:</em> </span></span></div><div><br /><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">-άνοιξε τα φτερά σου μικρή μου και πέτα και μη κοιταξεις ποιος θα σε αφήσει να φυγεις και ποιος οχι, αλλα ποιος θα είναι εκει να σε περιμενει να γυρισεις...</span></em><br /><em><span style="color:#ff0000;"></span></em><br /><em>και ευτυχως εμαθα να πηγαινω και ας μου βγει και σε κακό...</em></span></span></div><div><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><em>γιατι καποιοι απο εσας βρήκατε χαζο το τραγουδακι του Μιχάλη ''χερια ψηλα'' αλλα κάποιοι απο εμάς..χαμογελαω...το νιώσαμε και ακόμα παρασυρώμαστε στην τρέλα του...</em><br /><em></em><br /><em>Μη ξεχνάτε πως όσα δε καταφέραμε ακόμα,είναι αυτά που δεν προσπαθήσαμε!</em><br /><em>και γι αυτο είμαι σίγουρη.</em></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-1320545448539095588?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-53407493723359159492007-09-08T07:54:00.000+03:002007-09-19T07:21:01.336+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru6Pr4NxKyI/AAAAAAAAAoI/kgCcQHfqAcI/s1600-h/september.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111180611099372322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/Ru6Pr4NxKyI/AAAAAAAAAoI/kgCcQHfqAcI/s320/september.JPG" border="0" /></a><br /><div><br /><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><em>Πάντα ήτανε μήνας αλλαγών...σχολεία,προπονήσεις,κλπ κλπ...</em><br /><em>πρωτοβρόχια..</em><br /><em>απίστευτα πανέμορφα ακόμα και για μένα που δε μ αρεσει και τόσο η βροχή...αχ που είσαι Τιτίκα μου Λονδρέζα να στροβιλιζόμαστε στην βροχή με τα χέρια ανοιχτά κοιτώντας στον ουρανό και να γελάμε..</em><br /><em></em><br /><em>Τέτοια διάθεση θα ήθελα να έχω σήμερα...</em><br /><em>σε αντίθεση πονάει όλο μου το κορμί απο την εξάντληση του καλοκαιριού,(να το λέω στα παιδιά μου οτι πλέον τα καλοκαίρια είναι εξαντλητικά αντί διασκεδαστικά και να γελάνε),απο τον πυρετό που με έλουζε όλη νύχτα και απο την χαζή μύξα που στάζει απειλητικά απο την μύτη μου...α και τελευταίο,Σάββατο πρωί και είμαι στην δουλεία μου!!</em><br /><em>Αλλά...</em><br /><em></em><br /><em>Φόρεσα το καλύτερο χαμόγελό μου και ντύθηκα όμορφα γιατί έτσι είμαι εγώ!ΧΑμογελάω στον κόσμο να μη φανεί ότι πονάω,θα πιω τσάι αντί για φραπέ και θα κάνω κολλητή παρέα όλη μέρα με τα χαρτρομάντηλα(που μεταξύ μας τον Σεπτέμβρη περιμένουνε και αυτά για να φανούνε χρήσιμα στο κάθε μυξιάρικο σχολιαρόπαιδο...ε και σε μένα..χοχο).</em><br /><em></em><br /><em>Λοιπόν αύριο είναι η μεγάλη μέρα..θα ζητήσω άδεια απο τον δρακουμέλ...</em><br /><em>''θα πάω και ας μου βγεί και σε κακό ''στην τελική έτσι είμαι εγώ..</em><br /><em></em><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-5340749372335915949?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-50652488569713749632007-08-27T16:36:00.000+03:002007-09-19T07:21:16.235+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RtLT0fpruuI/AAAAAAAAAeQ/v5DoXNx_4yo/s1600-h/r129791_437791.jpg"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103374226567183074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RtLT0fpruuI/AAAAAAAAAeQ/v5DoXNx_4yo/s320/r129791_437791.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Έχει Πανσέληνο απόψε και είναι ωραία..<br />Πάντα ήμουν ''κάπως'' όταν γέμιζε το φεγγάρι(το έχει το ζώδιο λένε..),μα αυτή η Πανσέληνος,η τελευταία του Αυγούστου,έχει την τιμητική της...<br /><br />Ένας άνθρωπος είναι πάντα αυτός που με πέρνει πρώτος σε κάθε τέτοιο φεγγάρι και τον ευχαριστώ..<br />''τι έγινε μου είπε,σεληνιάστηκες ή οχι ακόμα?''και γελάσαμε..<br />πάντα τα ίδια λόγια,μερικές φορές είναι ωραίο να ξέρεις πως κάποια πράγματα δεν αλλάζουνε...<br /><br />Δύσκολη η χθεσινή νύχτα,πολλές σκέψεις και μια απόφαση ''θα τα παίξω όλα για όλα'' και αυτό χάρην σε σένα που χαμογέλασες και μου είπες..<br />''για αυτά που οι άλλοι δε μπορούνε να δούνε,μην ανησυχείς,είναι εκεί ακόμα και αν δε φαίνονται''...<br />Πανσέληνος...<br />η τελευταία..<br />πάντα όμορφη,πάντα περίεργη,πάντα μοναχική...<br /><br />ήθελα και φέτος να την περάσω με τους φίλους στην αμμουδιά με αρκετή μπύρα,γέλια και μουσική απο την κιθάρα του γραμματικού...όπως κάθε τελευταία πανσέληνο όμως φέτος δε θα πάω...<br />το τραγούδι λέει:''αν λείπει το άλλο σου μισό,μισός μένεις και εσύ''..<br />και είναι τόσα που θέλω να σου πω και να κάνω μαζί σου και όμως κολλάμε σε πράγματα μικρά..<br />άλλες φορές απο την απόσταση και άλλες απο την συνήθεια..απο εγωισμό...<br />και είναι τόσα πολλά όμορφα που κρύβει αυτή η νύχτα που ξεχνάμε να τα κοιτάξουμε...<br /><br />ο Μιχάλης κάπου λέει ''απο φόβο χάσαμε..'' και χαμογελώ και υποκλίνομαι στα λόγια του αλλά δε θα του κάνω το χατήρι,σήμερα έχει φεγγάρι και ακόμα και αν δεν είμαστε μαζί να το κοιτάμε,με νύχια και με δόντια θα παλέψω να το κοιτάμε μαζί του χρόνου..<br />γιατί όλα είναι όμορφα φτάνει όμορφα να τα κοιτάς..<br />μεγάλωσα με όνειρα και μαζί μου γίνανε μεγάλα και αυτά και αν η Αγάπη δεν είναι για σένα το μεγαλύτερο αγαθό τοτε και εγώ είμαι απλά μια περαστική...<br /><br />Ήρθα ,είδα και θα φύγω...μα αυτό το πότε,το ξέρουμε μονάχα εγώ και το φεγγάρι..<br />καληνύχτα ουρανέ..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-5065248856971374963?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8175517626311364680.post-2922995208399326272007-08-22T19:20:00.000+03:002007-09-19T07:21:40.053+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RsxipfprutI/AAAAAAAAAeI/ddADOSTImO8/s1600-h/Pliatsikas.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101560942914419410" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_1RlnrJafHzQ/RsxipfprutI/AAAAAAAAAeI/ddADOSTImO8/s200/Pliatsikas.jpg" border="0" /></a><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Είχα πει πως θ αφήσω τις εικόνες να μιλήσουνε για μένα... </span></em><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση.Το 1996 στο Φεστιβάλ Νέων στις Καστανιές είχα ακούσει τον Φ.Πλιάτσικα να λέει :</span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">''θα παίξουμε ένα ερωτικό τραγούδι τώρα''...</span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Απο εκείνη την νύχτα θυμάμαι ελάχιστα πράγματα ή καλύτερα θυμάμαι μόνο όσα θέλω να θυμάμαι...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;"></span></em> </div><div><em><span style="font-size:130%;"></span></em> </div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Ενα δίστιχο όμως απο τα λόγια εκείνο το βράδυ με ακολουθούνε καθημερινά ακόμα και σήμερα...:</span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">''...στα πιο ΜΕΓΑΛΑ ΘΕΛΩ, κάνουν πίσω...''</span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">χαμογελάω και εξακολουθώ να κρατάω μόνο αυτά που ΘΕΛΩ να θυμάμαι:..</span></em></div><div> </div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"></span></em></div><div><em><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">''θα παίξουμε ένα ερωτικό τραγούδι τώρα''...</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8175517626311364680-292299520839932627?l=miaeikonaxilieslexeis.blogspot.com' alt='' /></div>Μοιράιδαhttp://www.blogger.com/profile/17149235204667845294noreply@blogger.com0